W gruncie rzeczy, jeśli śmierć nie jest wyzwoleniem od cierpienia, to chyba żadnej nie da się nazwać potrzebną.

Dziś myślę o zachowaniach nieodpowiedzialnych, ryzykownych i bezmyślnych, które do śmierci niekoniecznie prowadzą, ale też i niepotrzebnie z nią igrają. I wcale nie tylko o brawurowe młodzieńcze wybryki chodzi, bo i dorosłych stać na skrajną lekkomyślność! Dwóch facetów wybrało się na ryby- na jezioro, przy -15'C, -20'C!!! Dziś ich odnaleziono, niestety, obaj nie żyją. Grupa ludzi, nieodpowiednio wyposażona i przygotowana, przy załamującej się pogodzie ruszyła w góry- szczęśliwie przeżyli, udało się sprowadzić ich na dół. O kierowcach wsiadających po alkoholu do samochodu nie wspomnę...

Takie przykłady można by mnożyć. Jest ich na gęsto.

Powiem, że gdy czytam/słucham o podobnych przypadkach, czuję złość, że tak się nie szanuje życia i zdrowia, że tak głupio naraża się nie tylko siebie ale i tych wszystkich, którzy potem z ogromnym oddaniem ruszają na ratunek. I myślę, że po to dany jest człowiekowi rozum, by z niego korzystał, by starał się przewidywać konsekwencje własnego postępowania, by takich bezsensownych śmierci- jak te na Śniardwach- było jak najmniej.