01.02. 2012 odeszła Wisława Szymborska.

W pierwszym odruchu chciałam biec do komputera, pisać o ogromnej stracie, wyrwie nie do zasypania... zrezygnowałam- i wcale nie żałuję. Obejrzałam film Katarzyny Kolendy- Zaleskiej "Chwilami życie bywa znośne" i były to cudowne chwile spędzone z poetką, kobietą wzruszającą w swym przeżywaniu życia, w którym jest miejsce na filozoficzną zadumę, ale i na dziecięcą zabawę z wycinankami, na celebrowanie przyjaźni i zdziwienie niespodziankami świata.

Dziękuję Pani Kasiu - Pani i wszystkim tym ludziom, dzięki którym mogłam ze szczerym uśmiechem, pełnym wzruszenia i zachwytu,  pobyć przez kilka chwil z naszą Noblistką, pouczestniczyć w jej prywatnym życiu, poznać ją jako dobrego, mądrego a przy tym dowcipnego człowieka.

Mogłam ten film oglądać z uśmiechem, bo tak naprawdę Szymborska nie odeszła, została z nami w swoich wierszach, w swoim uśmiechu, w swoim namyśle nad światem...